O spektaklu "Sny o mieście W." Piotr Lachmann

Realizacja i prezentacja spektaklu "Warszawo, gdzie twój genius loci?" ( 2008-2009) stanowiła swoiste przygotowanie do projektu "Sny o mieście W". Chodziło w nim o refleksję nad miastem Warszawa, jego obecną metamorfozę we współczesną metropolię i odpowiedź na pytanie, czy Warszawa obecna generuje nową tożsamość miasta i na ile "dawna Warszawa" jest w obecnej zawarta i czy nie stanowi raczej jakiegoś jej widmowego powidoku. Na ile odpowiednio uzmysławiana pamięć kulturowa stanowić może o tożsamości miejsca i czy możliwa jest odbudowa również duchowej substancji miasta w warunkach obecnej posttransformacji. W tym kontekście rozciągnęliśmy pytanie na tematykę społeczną.

Jest to spektakl o Warszawie, który wyrósł z projektu „Warszawo-gdzie twój genius loci?". Mity i tragedie Warszawy przeplatają się i tworzą mocno skontrastowany, prześmiewczy video-kobierzec w hołdzie dla miasta, które mimo swoich nieprzyjaznych klimatów daje szansę tworzenia dla przekornych artystów, jak to widać na przykładzie E.T.A.Hoffmanna, patrona tego spektaklu. Wybitny niemiecki romantyk przebywał tu wraz ze swoją polską żoną Michaliną w latach 1804-07. Historia przechodzi w tym spektaklu bezceremonialnie w teraźniejszość, wyobraźnia zaś niczym przebijające się przez podziemie miasta megatarcze Maria, Anna, Krystyna i Elisabetta żłobi tunel w nieokreśloną przyszłość. Można powiedzieć, że ten nadziemny spektakl , który rodził się w bólach na przestrzeni ostatnich pięciu lat, towarzyszył podziemnym poczynaniom budowniczych metra, inspirował się ich dramatami i tajemnicami. 3 songi syreny oraz melorecytacje stanowią o tym, że spektakl jest mini-musicalem o mieście, w którym "warszawariuje się".

W ROLACH:
Michaliny Hoffmann - Jolanta Lothe
E.T.A.Hoffmanna - Adam Woronowicz
Syreny - Patrycja Stefanek Tekst, obrazy i reżyseria: Piotr Lachmann

    •  Kompozycja songów syreny: Daniel Pigoński Charakteryzacja: Matina Bocheńska
    • ìVocal Mateusz Banasiuk, Olga Mysłowska, Michał Pydo
    • “Rapsod o pałacu”: słowa Piotr Lachmann, kompozycja Marek Barycki, interpretacja Jolanta Lothe
    •  “Ballada o szczurach”: słowa Krzysztof Baczyński, kompozycja Marek Barycki, interpretacja Jarosław Boberek
 
Tamta strona

a mi się przyśnił most na Wiśle

taki mostopomnik

albo pomnikomost

muzyczny monument

most misternie ułożony

z piszczeli i czaszek

wszystkich którzy zginęli

w tym mieście

i wygrzebano ich

i ułożono z nich

harfę eolską

nie nie harfę

takie niesamowite

organy na wiatr

albo jedno i drugie

taki zupełnie nowy

instrument

kolaż nadrzeczny

most który śpiewa

ale bez słów

same

niezrozumiałości

most śpiewający

głosami wszystkich

którzy głos

stracili

(…)

i śpiewa most

i jest to nowy

most westchnień

miasta W.

BYWA ŻE ŚNI CI SIĘ

ŻE ŚNISZ SIĘ KOMUŚ INNEMU

ALBO ŻE CUDZY SEN ŚNI SIĘ TOBIE.

BYWA ŻE MOJA JAWA JEST CUDZYM SNEM

ALBO CUDZĄ JAWĄ JEST MÓJ SEN

Bogdan Wojdowski,

Pałac

to nie miasto go wybrało

to on wybrał miasto

wystawiony na wiatry

z każdej strony świata

róża wiatrów wokół niego rozkwita i więdnie

a on sterczy

i warczy

i na straży stoi

czy się ostoi

trupi symbol

piramida z okien korytarzy luster

żyrandoli komnat wind

kostnica ze stali

iluminowany fallus

wodza ludzkości

pośmiertny wzwód

Stalina

znak że można sobie

postawić pomnik

z wyrżniętego w kamieniu

wolnego powietrza

pod nim leży przyduszony

genius loci miasta

gdyby unieść pomnik

choć o milimetr nad ziemią

ten duch uleciałby

jak motyl

zamknięty pod kloszem

i odżyłby

bo jest wieczny

jak samo miasto

trwalszy od mapy

tubylców przybylców

z ziemi w powietrze

przepoczęty